مرجع روش شناسی آینده پژوهی، جلد سوم، فصل بیست و سوم، روش های مشارکتی، روش گاری، ص 894؛ جروم سی. گلن، تئودور جی. گوردون؛ مترجم و ویراستار ابوذر سیفی کلستان


Charrette واژه‌ای فرانسوی به معنای «ارابه یا گاری کوچک» است. تاریخچهی استفاده از این گاری کوچک، به قرن 19 و توسط دانشجویان هنر و معماری برای انجام کارهای هنری‌شان در مسیر دانشگاه‌شان در پاریس، بازمیگردد. همانند دانش‌جویانی امروزی، آنها به زمان ضرب‌العجل یا پایان مهلت زمانی تعیین شده نمی‌رسیدند، بلکه برای اتمام طرحهایشان فقط کافی بود به درون گاری بپرند؟!. در واقع این دانشجویان همینطور که در راه دانشگاه از مناطق مختلف و از کنار مردم، کشاورزان، مهمانخانهدارها و بالاخره هر کسی دیگری  عبور می‌کردند، پیشنهاداتی برای بهتر شدن کارشان دریافت می‌کردند – مثلاً، «کمی قرمز بیشتر به اینجا بزن، اینجا را سبز کم رنگ بزن».

از اینرو، اثر نهایی یک «طراحی بر روی گاری» با مداخلهی نظر عمومی در برابر موعد محدود بود. از آن پس، معماران از این اصل یا قاعده برای دخالت دادن مشتری‌ها در طراحی استفاده می‌کردند.

بعدها در دهه‌ی 60، برنامه‌ریزان و مدیران شهری و آموزشی در آمریکا  در یک شرایط ضد و نقیض بین دفتر شهردار و افکار عمومی، خود را اسیرمی‌دیدند، آن‌ها را در گاری‌ها (جلسات ذینفعان) گرد هم می‌آوردند تا درباره‌ی آینده تصمیم بگیرند.

نمودار روش مشارکتیِ گاری

Charrette

نمودار روش گاری

اولین فرآیند مشارکتی بویژه برای کارهای بلند مدت آینده توسط باربارا هوبارد و جان وایت‌ساید در دسامبر سال 1971 در ایالات متحده طراحی شد.

روش گاری، فرآیندی شدیداً متمرکز است که بصورت رو در رو اجرا می‌شود و تاحدّی با دقت طراحی شده است که بتواند مردم را از لایه‌های مختلف جامعه، در مدت زمان کوتاهی به یک اجماع نظر برساند. برنامه‌ریزی‌ پیش- روش گاری (برنامه‌ریزی‌ پیش از اجرای روش گاری)، مشکل یا مساله‌ی اصلی را به اجزای تشکیل دهندهاش، می‌شکند. این اجزاء به گروه‌هایی تبدیل می‌شوند که به صورت دوره‌ای به کل، گزارش می‌دهند. بازخورد از کل، مبتنی بر این گزارش‌های گروهی، در جلسات و دورهای بعدی بحث و گفتگوهای گروهی، مورد توجه و تامل قرار می‌گیرد. این توالی، آنقدر تکرار می‌شود تا پایان موعد مقرر، اجماع نظر عام برای یک گزارش از سمت کل، برای هر آن‌کسی که - رسانه‌ها، مقامات دولتی یا جمعیت زیادی- پای‌شان تا مرحله‌ی نهایی کشیده شده است، از طریق پوشش رسانه‌ای فرآیند، حاصل شود. گاری‌ها می‌توانند اندازه‌های متفاوتی، از 50 تا 1000 نفر و بازه‌ی زمانی متفاوت از یک روز تا دو هفته را داشته باشند.